Mensen in nood helpen én hiervoor een gevangenisstraf riskeren. Het lijkt een scène uit een film die het leven in een moraalloze wereld schetst, het is de werkelijkheid in het eenentwintig eeuwse Europa. Griekse vrijwilligers die vluchtelingen in nood hielpen, worden beschuldigd van het meewerken aan mensensmokkel, spionage, en andere criminele daden; dewelke hun liefdadigheid moeten overschaduwen en transformeren tot iets onwenselijks en strafbaars. Een celstraf hangt nu boven het hoofd van deze dappere en empathische jongeren, 100 dagen hebben ze al in gevangenschap moeten doorbrengen. Dit hoogst tegen-intuïtieve gevolg van altruïsme serieus in vraag stellen, is voor mij even logisch als het in vraag stellen van de praktijken in landen zoals Saudi-Arabië.
Al dat in vraag moeten stellen, leidt tot onbegrip en wanhoop die beiden strijden om aandacht in mijn lichaam, enthousiast aangestuurd door mijn hersenen die wel eens gebruik durven maken van dwangmiddelen. Zo lijkt het niet anders te kunnen dan dat ik me steeds vaker afvraag in wat voor wereld we leven. Welke waarden wij, ‘verlichte’ westerlingen, werkelijk uitdragen. De contouren van de westerse hypocrisie steken namelijk meer en meer af tegen de waarden van de verlichting. De onmenselijke handelingen en uitspraken, waarvan de mogelijke celstraf van de reddingswerkers een uiting is, staan met andere woorden in schril contrast met de waarden die we zeggen hoog in het vaandel te dragen en op basis waarvan we ons denken te kunnen onderscheiden van niet-westerlingen, om hen uiteindelijk omwille van dit ‘verschil in waarden’ uit te sluiten.
Volwassenen hameren in de opvoeding op goede manieren, op rekening houden met anderen. Maar wanneer het er echt op aankomt, wanneer het een kwestie van leven of dood is, denken ze enkel aan zichzelf en dwingen ze anderen -wat een waanzin!- om unieke mensen voor hun ogen te laten afzien en -als het moet- zelfs te laten sterven. Zelf niet helpen is één ding, maar anderen verbieden hulp te bieden, is een directe oproep tot en pure instandhouding van het kwaad.
Daarom moeten wij, mensen die het absoluut niet eens zijn met een samenleving die gebaseerd is op onrecht, ons zo hard mogelijk laten horen. We moeten strijden voor de samenleving van de toekomst, een toekomstbeeld creëren waarin iedere unieke persoon door empathische draden verbonden is met meerdere steunende anderen. Een échte democratie gebaseerd op liefde en ultieme gelijkheid als wens voor morgen.
Gelukkig kunnen we de kans dat onze droom werkelijkheid wordt, versterken door weerwoord te bieden aan (leidende) personen die een mooie samenleving in de weg staan. Een eerste stap is het steunen van de Griekse vrijwilligers door het schrijven van een brief aan de leiders die hun aanhouding en mogelijke veroordeling in stand houden. Een stap die actueel onrecht (mogelijks, in 1 op 3 gevallen hebben de brieven effect) op korte termijn vernietigt. Daarbovenop is er nog het duidelijke signaal dat we op deze manier geven (ook op lange termijn heeft uw brief invloed!): een dwingende oproep aan alle vertegenwoordigers van de bevolking om eerlijkheid en menselijkheid te laten overwinnen. Natuurlijk zijn er nog tal van andere manieren om rechtvaardigheid een handje te helpen. Ik roep u dan ook op om deze telkens serieus in overweging te nemen, zodat de brug naar een mooie en eerlijke wereld steeds langer wordt… en uiteindelijk, ondersteund door verbondenheid, de overkant bereikt.
Meer uitleg over de situatie van de Griekse reddingswerkers en voorbeeldbrief te vinden op:
https://www.amnesty-international.be/sarah-sean
Helping people in need ánd risking a prison sentence for this. It appears to be a scene from a film that sketches life in an amoral world, it is the reality in twenty-one century Europe. Greek volunteers who helped refugees in need are accused of cooperating in human trafficking, espionage, and other criminal acts; which must overshadow their charity and transform it into something undesirable and punishable. A prison sentence now hangs over the heads of these brave and empathetic youngsters, they have already spent 100 days in detention. To me, seriously questioning this highly counter-intuitive consequence of altruism is as logical as questioning the practices in countries such as Saudi Arabia.
All these situations that have to be questioned, lead to misunderstanding and despair that both fight for attention in my body, driven enthusiastically by my brain that sometimes dare to use coercive measures. It seems that there is no other option than thinking more and more often about what kind of world we live in. What values do we, ‘enlightened’ Westerners, really convey? The contours of Western hypocrisy are increasingly contrasting with the values of enlightenment. In other words, the inhumane acts and statements, of which the possible imprisonment of the rescue workers is an expression, are in stark contrast to the values that we say we hold high and on the basis of which we think we can distinguish ourselves from non-Westerners, to exclude them ultimately because of this ‘difference in values’.
Adults insist on upbringing in good manners, taking others into account. But when it really comes down to it, when it is a matter of life or death, they only think of themselves and force others -what a madness!- to let unique people suffer while they’re watching and -if necessary- even let them die. Not helping yourself is one thing, but forbidding others from offering help is a direct call for and pure maintenance of evil.
That is why we, people who absolutely do not agree with a society based on injustice, must speak as loudly as possible. We must fight for the society of the future, create a vision of the future in which every unique person is connected through empathic threads to several supporting others. A true democracy based on love and ultimate equality as a wish for tomorrow.
Fortunately, we can strengthen the chance that our dream will come true by offering a response to (leading) people who stand in the way of a beautiful society. A first step we can take, is supporting the Greek volunteers by writing a letter to the leaders who maintain their arrest and possible conviction. A step that destroys current injustice (possibly, in 1 in 3 cases the letters have an effect) in the short term. In addition, there is the clear signal that we are giving by doing this (your letter will also have an impact in the long term!): a compelling call on all representatives of the population to let honesty and humanity rule. Of course there are many other ways to lend a hand to justice. I therefore urge you to take this into serious consideration each time, so that the bridge to a beautiful and honest world becomes longer and longer… and ultimately, supported by solidarity, reaches the other side.
More explanation about the situation of the Greek rescue workers and sample letter can be found on:
https://www.amnesty.org/en/get-involved/take-action/w4r-2019-greece-sean-binder-and-sarah-mardini/
The Idealist 